Boreout: Tükenmiş değil, sıkılmış olabilir miyiz?

İş hayatında son yılların en popüler kavramlarından biri burnout oldu.

Yoğunluk, stres, bitmeyen toplantılar, yetişmeyen işler...

Peki ya tam tersi de mümkünse?

Ya sorun çok çalışmak değil de yeterince zorlanmamaksa?

İşte tam burada karşımıza ilginç bir kavram çıkıyor: Boreout.

İş yerinde sıkılmaktan hastalanılır mı?

Dürüst olalım...

Hepimizin kariyerinde şu anlar olmuştur:

• Saat henüz 10:30'dur ama gün bitmek bilmez.
• Takvimde işler vardır ama hiçbirisi heyecan vermez.
• Yapılacaklar listesi doludur ama hiçbirisi gelişim hissi yaratmaz.

Dışarıdan bakıldığında her şey yolundadır.

İş vardır.

Maaş vardır.

Sorun yoktur.

Ama içten içe bir şey eksiktir.

İşte boreout tam da bu boşlukta ortaya çıkar.

Boreout nedir?

Boreout kişinin iş yerinde uzun süre boyunca yeterince zihinsel olarak uyarılmaması, anlam bulamaması veya potansiyelini kullanamaması sonucu yaşadığı motivasyon kaybını ifade eder.

Yani mesele:

❌ İş yükünün fazla olması değil.

✅ İş yükünün anlamsız, yetersiz veya tekdüze gelmesidir.

Bu nedenle boreout yaşayan insanlar çoğu zaman şunu söyler: "Çok yorulmuyorum ama çok da mutlu değilim."

Görünmez bir sorun

Burnout'u fark etmek daha kolaydır.

İnsan yorgun görünür.

Stres belirtileri yaşar.

Enerjisi düşer.

Boreout ise daha sessiz ilerler.

Çünkü dışarıdan bakıldığında kişi görevini yerine getiriyordur.

Hatta bazıları "Keşke benim de bu kadar rahat işim olsa" bile diyebilir.

Ancak kişinin içinde farklı bir hikaye yaşanmaktadır:

• Öğrenme yoktur.
• Meydan okuma yoktur.
• Gelişim hissi yoktur.

Bir süre sonra zaman geçer ama kariyer ilerlemiyormuş gibi hissedilir.

Neden bu kadar yaygın hale geldi?

Çünkü iş dünyasında çoğu zaman yanlış soruya odaklanıyoruz.

"Ne kadar meşgulsün?"

Ama belki de sormamız gereken soru şu:

"Ne kadar gelişiyorsun?"

Bir insanın enerjisini tüketen her zaman yoğunluk değildir.

Bazen rutin de aynı etkiyi yaratabilir.

Her gün aynı işleri yapmak, aynı sorunları çözmek ve yeni hiçbir şey öğrenmemek...

Bu durum zamanla görünmez bir motivasyon erozyonu yaratabilir.

Kariyerin konfor alanı tuzağı

İşte boreout'un en tehlikeli tarafı burada başlıyor.

Çünkü her şey güvenlidir.

Sürpriz yoktur.

Risk yoktur.

Ama büyüme de yoktur.

Birçok kişi kariyerinde yıllarca bu noktada kalabilir.

Ta ki bir gün şu soruyla karşılaşana kadar: "Ben gerçekten sıkışıp mı kaldım?"

İlginç olan şu ki, bazen kariyer değişiklikleri kötü bir işten kaçmak için değil, iyi ama artık geliştirmeyen bir işten çıkmak için yapılır.

Boreout'un panzehiri daha çok çalışmak mı?

Sanılanın aksine hayır.

Çözüm daha fazla iş yükü almak değil.

Çözüm daha fazla anlam, daha fazla öğrenme ve daha fazla gelişim alanı yaratmak.

Bu bazen:

🚀 Yeni bir proje olabilir.

📚 Yeni bir yetkinlik öğrenmek olabilir.

🤝 Farklı ekiplerle çalışmak olabilir.

🎯 Uzun zamandır ertelenen bir hedefe yönelmek olabilir.

Çünkü insanlar sadece maaş için değil, ilerlediklerini hissetmek için de çalışırlar.

Asıl soru

Belki de başarıyı yalnızca yoğunlukla ölçtüğümüz için boreout'u gözden kaçırıyoruz.

Oysa bazen bir kariyer için en büyük risk çok yorulmak değil; artık heyecan duymamaya başlamaktır.

Son söz

Boreout bize önemli bir şey hatırlatıyor: İnsanlar yalnızca stresten değil, monotonluktan da uzaklaşmak ister.

Çünkü potansiyel kullanılmadığında sessizleşir.

Merak beslenmediğinde körelir.

Gelişim durduğunda motivasyon da onu takip eder.

Belki de kendimize sormamız gereken soru şudur: 💭 Bugün yaptığım iş beni sadece meşgul mü ediyor, yoksa gerçekten geliştiriyor mu?

Çünkü bazen kariyerde yeni bir başlangıcın ilk işareti, yorgunluk değil... sıkılmışlık olabilir. 🚀